VAN - “Günlerden bir gün Van'ın Seyrantepe Mahallesi'ne bir çocuk evi kurulmuş. Burası kısa zamanda çocukların eğlendiği, oyunlar oynadığı, film izlediği bir ev haline gelmiş... Bu cümleler henüz tamamlanmamış bir masalın ilk paragrafı. En büyüğü 13 yaşında olan masalın yazarları; Zeynep, Serkan, Şahin, Hicran ve Rıza, Halkevleri ve VanBelediyesi'nin ortak hayata geçirdikleri Van Çocuk Evi'nde öğrenci. 

5 çadırlık bir dünya 
5 çadırdan oluşan Çocuk Evi'nde deprem mağduru 250 çocuk, gönüllü eğitmenler eşliğinde film izledi, kardan adam yapıp tiyatro oyunları sergiledi, fotoğraf ve film çekmeyi öğrendi. Ancak valiliğin aldığı bir kararla bu faaliyetler tehlikeye girdi. Çocuk Evi'ne kapatma kararı geldi. 
Van Belediyesinin itirazı kabul edilmezse çadırlara ‘kilit vurulacak. Valilik gerekçe olarak anayasanın 42. maddesini gösterdi. Maddeye göre eğitim ve öğretim, Atatürk ilkeleri ve inkılapları doğrultusunda, devletin gözetim ve denetimi altında yapılıyor. Bu esaslara aykırı eğitim ve öğretim yerleri açılamıyor. 
Depremin ardından Van'ın yanında olmaya çalıştıklarını, depremzedelerin yaşadıkları travmayı atlatmaları için destek vermek üzere Van'a geldiklerini vurgulayan eğitmenler psikolojik danışman Zafer Algül , Boğaziçi Üniversitesi Psikoloji Bölümü öğrencisi Burcu Yüksek ve Çukurova Üniversitesi Çevre Mühendisliği öğrencisi Burak Arslan, valiliğin kararının yeni mağduriyetler yaratacağını vurguladı. 

Kelebeklerİn ömrü

Şahin Korkunç (13) : Ödevlerimizi öğrendik, kelebeklerin kaç gün yaşadığını öğrendik, dövüşmemeyi öğrendik, Gökmen abi ile fotoğraf çekmeyi, Elif öğretmenle film çekmeyi öğrendik. Burada sevgi ve saygıyı öğrendik. Kapatılmasını istemiyoruz. 

Öğretmenlerimiz şakacıktan tartıştı, özür dilemeyi öğrendik

Turgay Züngür (12) : Filmler izledik, resimler çizdik, öğretmenlerle birlikte dışarıda kardan adam yaptık. Buraya gelmeseydik her gün canımız sıkılırdı. Evde sürekli televizyon izlerdik. 
Rıza Coşar (9) : Paylaşmayı öğrendik, güzel günler geçirdik, öğretmenlerimiz şakacıktan tartıştı, tartışmamayı ve özür dilemeyi öğrendik. Kapatılırsa öğretmenlerimizi çok özleriz. Hicran Alış (12) : Saz ekibi (Kardeş Türküler) geldiğinde onlarla oynadık, yılbaşı partisi yaptık, tombala oynadık. Burası kapatılırsa çok üzülürüz. 
Nurullah Gök (7) : Öğretmenlerle birlikte tiyatro yaptık, skeçler yaptık. Çok şey öğrendik. Şimdi ne yapacağız? RADİKAL