Yazar hakkında : altan,tan,köşe,yazıları,köşe,yazıları,yazarlar,altan,tan,kimdir,altan,tan,hayatı,altan,tann,köşe,yazıları,altan,tan,resimleri,altan,tan,basın,açıklamaları

Bazı geceler binlerce ölünün dirilip yürüdüğünü görüyorum!

Bazı geceler binlerce ölünün dirilip
yürüdüğünü görüyorum!
ellerini bir gırtlağı sıkar gibi
birleştirmişler -beni neden öldürdünüz-dediklerini duyuyorum!
tıpkı Şeyh Said idam edildiğinde
türkçe bilmediği için -asın bunu-denilen 20 yaşındaki 
genç çocuk gibi
tıpkı bu ülkede -bana neden işkence yapıyorsunuz-
diyen yüzbinlerce insan gibi!
öyle kalabalık ki meydan
bazı annelerin eteğine yapışan çocukları ittiğini görüyorum
bazı babalar -baba beni kurtar-diyen oğullarının yüzüne bakmadan
çekip gidiyorlar!
bazıları ellerinde üzerinde -kanun-yazan yontulmuş heykellere sarılıp
-Menat beni korusana-diye sarılıp yalvarıyorlardı.
Menat ki ırkını ilahlaştıranların putuydu.
hiç konuşamıyordu.
bazılarının ellerine aldıkları bayrakları salladıklarını gördüm
bayrağın sopasına sarılmışlar ben senin için öldüm diyorlardı!
herkes uğruna öldüklerinin adlarını sayıklıyorlardı
kimi bölünmez bütünlük,kimi türkçe olimpiyatları
kimiyse babayasa deyip duruyordu!
Bir ara Hayrettin dedikleri bir çocuğun ;
direksiyonu eğrilmiş
lastikleri patlamış kırık bir bisikleti yürütmeye çalıştığını
gördüm.ağlıyordu.Bisikletimi kırdılar diyordu..
O kalabalığın arasında gözüm Abbas a ilişti!
secdeye kapanmış dua ettiğini görüyordum.
Hıçkırıyordu Abbas!
---Allahım ben yeryüzünde Senin bana verdiğin dilde
ve renkte kendi köyümde yaşarken biri gelip evimi ateşe verdi.
içinde ne var ne yok herşey yandı.çocukluğum,kilimim,yün yatağım,kuzularım
ne varsa yaşadıklarıma dair..herşey..artık bir köyüm bir evim
bir tarlam yoktu.bilmediğim kentlerin soğuk ücra varoşlarından birinde
buldum kendimi..yurtsuz,kimliksiz,köksüz,darmadağın!
ne zaman başımı kaldırıp sana baksam
bir toz bulutu gibi gaz bombalarının arasında buldum kendimi.
öksürdüm...gözlerimin içi yandı...
kalbimin içinin çok zamandır yandığı gibi..
dedim ki ağlamayacağım!
madem ki yiğit anadan çıplak doğar!
madem ki tüm çıplaklığıyla kral karşımda beni ağlatmak için
orduları seferber ediyor!
Senin bana verdiğin dili ve rengi
yok etmek için çalışıyor!
ben senin ayetim dediğin bu rengi ve dili sonsuza dek yaşatıp
Senin adını yücelteceğim!
Benim adım Abbas!
yeryüzünde mutluluk denen şeyi hiç yaşamadım
zindanlarda beni kamçılayan her cellad a bugünü hatırlattım!
Senin bize vaadettiğin hesap gününü!
işte ben!işte arkamda halkımdan yüzbinlercesi
sırf Senin Onları yarattığın Kürt kimliğini beğenmeyenler tarafından
öldürülen
devasa bir kalabalık!
ve işte Senin o Büyük mahkemen!
bizi yargıla.hayatımız Sanık sandalyelerinde geçti dünyada
Şimdi biliyoruz ki Yeryüzünde haksızlılk yapan Zalimler;
Fitne çıkaran bozguncular,O sandalyeye oturacaklar
Bizim hesabımızı Onlardan Sen sor!
Şüphesiz bugün boynuzsuz keçinin
boynuzludan hesap soracağı,ananın bile evladında
kaçtığı çaresiz hesap günüdür
bizi yeryüzünde neden öldürdüler
Kürd olmak suç muydu?---
Abbas hiç durmadan Yeryüzünde uğradığı tüm
haksızlıkları anlattı durdu!
öyle çok anlattı ki
yeryüzünün zaman ölçeğiyle bir yıl mı bin yıl mı 
geçti anlayamadım.sonra uyku ile uyanıklık arası
ezan sesi duydum!-Allahuekber-dedi müezzin
uyandım.terlemiştim!
Kalktım!
Abbas gibi secdeye kapandım!
dünya hala dönüyordu!